19 Eylül 2011 Pazartesi

Hayallerim, askim.. ve ben

Ben bir keresinde gercekten asik olmustum. Sanirim 2-3 kez daha asik oldum ya da oyle hissettim ama bu dedigimin ask olduguna her zaman eminim/ emindim. Cok fazla insan bilmez bunu. Diyeyim ki 1-2 yakin dost. O kadar bile degil.

Bir hissin ask olup olmadigina karar verebilmek icin uzerinden zaman gecmesi gerek. O anin aptalligiyla hayranlik ve askin arasindaki salak cizgiyi goremez oluyo insan. Korluk de degil bu. Olsaydi tedavisi olurdu ya da ne bileyim benzer kosullarda teshis ayni olurdu. Ama bu oyle bir sey degildi. Onumu gayet rahat gorebildigim bir donemdi, onu da gorebildigim bir donemdi.Gayet yakinimdaydi, yine de yuzune tam olarak bakabildigim bir an yok bildigim. Belli belirsiz cizgilerin birlesmesiyle bir siluet. Guzel siluet.

Denize aylarca bakamadigimi biliyorum. Kafami cevirsem, denize baksam onu da gorecektim. Siluet kaybolacak yerine o gececekti. Korktum. Neden oturursun sen de oraya? Korktum . Gozleri renkli miydi ki? Bilemiyorum. Sesi guzeldi yalniz. Cok net hatirliyorum. Gozlerinin yaninda cizgiler vardi sanirim. Belki de yoktu. Var miydi? En azindan olmali. Sesinde bir gulumseme vardi. Sanirim.

Bir kez konustum onunla. Konu o kadar sacmaydi ki. Ben iki cumle soyledim, bir cumle de onun cevabi. Bu kadar. Konu sacmaydi. Yazmak bile istemiyorum. Benim cumlelerim kisaydi. Benden beklenmeyecek kadar kisa. Bir nefes alisverise sigacak kadar kisa. Onunki uzundu. Ilk ve son defa sanirim bu kadar cok duyabilmistim sesini. Guzel bi oksanma hissi. Kelimelerin sozluk anlami… cok da gerekli degildi.

Bir kere gercekten uzuldugunu gordum. Belki sonra da uzuldu o kadar. Bilemem. Sarilmak istedim. Aptal bir duygusallik. O gece 2 paket sigara ictim. Chesterfield Turkish Blend. O sigara yok artik, ya da ben goremiyorum. Onu da goremiyorum.

Uzerinden zaman gecmesini bekledim. Emin oluncaya kadar. Artik sevmiyorum ki ben bu adami diyinceye kadar. Aman be cocukluk diyip kendimle dalga gecene kadar. Uc sene.. bes sene.. cok sene.. ve cesaret. Yaptim. Cok bir sey yapmadim ama istedigim zaman siluetini gercek resmiyle degistirebilecek kadar buyuk bir sey. 1 hafta 3 hafta 5 hafta direnerek gelen bi cesaret. Yine ayni hisler en bastan. Sesi guzeldi dogru. Ama onu dusununce gozlerimin onunde canlanan silueti… onu silip en bastan cizmeye hala cesaretim yok. Bir kenarda dur sen, ben seni ozledikce gozlerimi kapatip o salak ana geri doneyim, 2 dakika bekle iste. Yok olmuyor, guzel bir his. Aptal bir his. Cidden gozleri renkli miydi onun?

Boyle bir sey iste.

2 yorum:

bogazici1500 dedi ki...

jale blogun güzel olmuş.
87li olmanı takma kafana. şimdiki çocuklar çok piç, bu seni yaşlı yapmaz merak etme. :)
ayrıca baba muhabbeti yaptığın postu çok beğendim. bu kadar açık sözlü bir şekilde anlatılamazdı. kendinle barışık bir insan olmana imrendim doğrusu.
daha çok yazarsan iyi olur ama.

jalejalejale dedi ki...

ben nerdeyse butun gunumu 7-8 yas grubu veletlerle geciriyorum o ne olucak :) neyse blogumu begenmene cok sevindim. hazir kis da geldi, melankoli animi bulur bulmaz yazarim yine merak etme :)